قلب در قلب

رازهای عشق

heart-to-heart — Thu, 22 Jun 2006 16:04:18 GMT

قرار است امشب دو ماهی بمیرند
که دیگر سراغی ز دریا نگیرند
قرار است چشمان ما بسته گردند
اگر چه پر از آرزوهای پیرند
و بوی جهنم که آید از این شهر
و مردان اینجا چه نا سر به زیرند
تمام فصولی که می آید امسال
بدون شک از ابتدا سردسیرند
بعید است امسال دستان سردم
بدون بهار شما جان بگیرند
و یک سال دیگر گذشت و نفسهام
از این لحظه های پر از غصه سیرند
شب سرد و بی انتهای زمستان
قدمها مردد ولی ناگزیرند
دو خط موازی رسیدن ندارند
دو خط موازی فقط هم مسیرند

پروانه مرده...

heart-to-heart — Tue, 13 Jun 2006 16:37:31 GMT

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمیداند.

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من ،که او را دوست میدارم.

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم.

ولی افسوس او گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند.

صبا رادیدم وگفتم ،دستم به دامانت،بگو از من به دلدارم ،تورا من دوست میدارم.

ولی نا گه زابر تیره برقی جست و روی ماه تابان بپوشانید.

شعر

heart-to-heart — Fri, 26 May 2006 17:53:17 GMT

شعر ميچکد

انگشتانم را مرور ميکنم

چند تاول زمخت با دو لکه سياه

جای خالی ...سه نقطه احساس ميشود

و مانند حضور گردبادی در تلاطم کوير

بطنم از سکوت صاعقه ای جوشان است

زندگی

تنفس تبدار مرگ

گريزی نيست

زير تمام علائم جهان ممنوع ميشويم

و جای ستارگان خاليست

بيرون در نسلی دمارشان را درآورده اند

هاج و واج ساده نيست خيره شدن

و مثل حس گنگ مفهوم هرز علف

عادتم گيج ميشود

امروز روز عاشقان آفتابی است

نمادی از ساطور و سينه های بريده آويخته روی پيشانی شهر

هاج و واج ساده نيست خيره شدن...

عشق

heart-to-heart — Thu, 11 May 2006 16:39:35 GMT

به نام او که از کهکشان عشق ستاره تو را به نام من کرد به نام او که از تمام عالم عشق تو را ناجی من قرار داد به نام که نسیم را آفرید تا بوی تو را نزد من بیاورد به نام او که آسمان آبی عشق را آفرید تا مرغ عشقمان در آن پر بگشایدبه نام او که گلهای شقایق عشق او را تداعی میکنند به نام او که کوه ها استواری خود را از عشق او آموخته اند به نام او که برگ برگ درختان دانه دانه شنهای زمین و تک تک ستارگان آسمان سرود عشق او را می خوانند. به نام اوکه توان سرودن عشق تو را آموخت تا فقط برای تو گل شعر بسرایم. به نام او که عشق را در قلب نهاد تا جان را عاشق کندو سرانجام به نام نامی یار که عشقیست ماندگار به نام دوست که قلبم تا ابد با اوست به نام خدای عشق و عاشقی به نام خدا

عشق یعنی ....

heart-to-heart — Mon, 24 Apr 2006 07:21:54 GMT

عشق یعنی آشنائی با الم
عشق یعنی دل نوشتن با قلم
عشق یعنی از زمین تا کبریا
عشق یعنی پا نهادن در سما
عشق یعنی کوکبی در آسمان
عشق یعنی پاک بودن در جهان
عشق یعنی شستن دل از غبار
عشق یعنی کوچ کردن تا بهار
عشق یعنی صورتی زیبا شده
عشق یعنی سیرتی شیدا شده
عشق یعنی پا نهادن در الست
عشق یعنی از بهشتش مستامست
عشق یعنی آرزو ها و کمال
عشق یعنی نکته هائی از جمال
عشق یعنی مرهم آلام دل
عشق یعنی مامن آرام دل
عشق یعنی شور و حال زندگی
عشق یعنی در مقامش بندگی
عشق یعنی پا نهادن در خطر
عشق یعنی شور و حال زندگی
عشق یعنی آسمانی ناب و پاک
عشق یعنی رویش گلها زخاک

ای کاش.............

heart-to-heart — Thu, 06 Apr 2006 16:59:21 GMT

کاش الان آغوش گرمت سرپناه خستگیم بود

دو چشمات پر از اندوه واسه دل شکستگیم بود

آرزوم اینکه دستام توی دستای تو باشه

قفل این دل عاشق بانوازش تو واشه

چرا خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم

قول میدم با داشتن تو هیچ غمی نداشته باشم

همه هستی قلبم تو دو حرف خلاصه میشه

عشق بودن با تو نیاز زندگیشه

پرم از ترانه ی تو گر چه واژه ها حقیرن

خوب وقتی نیستی پیشم اونا دستمو میگیرن

راز عشق من رو هیچکی جز مهتاب نمیدونه

تنها شاهد واسه گریه ی تنهاییم اونه

وای اگه من این نبودم کاش میشد پرنده بودم

تا از این دور بودن از تو بلکه بتونم رها شم

یه پرنده شم شبونه بکشم پر به خیالت

برسم به لونه ی تو بگیرم سر زیر بالت

زندگیم رنگ خدا بوداگه تنها تو رو داشتم

اگه میشد واسه گریه رو شونت سر میزاشتم

دوستت دارم

heart-to-heart — Wed, 15 Mar 2006 15:58:18 GMT

میگی بارون رو دوست دارم با چتر میری زیرش!

میگی پرنده رو دوست دارم توی قفس اسیرش می کنی!

میگی گل رو دوست دارم از شاخه جداش میکنی!

می خوای نترسم وقتی میگی دوستت دارم!؟

روزگار عجیبی شده است

heart-to-heart — Sun, 19 Feb 2006 21:51:18 GMT

                  روزگار عجیبی است روزگار ما
                  از ابتدا شروع می کنم . آنگاه که آدم آمد و افسوس که باز هم خودش
                  نخواست که بیاید آوردندش به این دنیا . هبوط کرد به زمین و به
                  کدامین گناه ؟
                  باز هم ، او می داند .
                  آه که چه زجرم می دهی با نام بدون قامت زیبایت .
                  قابیل برادرش را کشت ؛ و من تو را
                  پنداری بشر هنوز در روز اول آفرینش اسیر است و تو ساربان آفرینش
.
                  حاکم انسانهای سراسر گناه ، شبها به تو می اندیشم و روزهایم به
                  نام تو سپری می شود .
                  این چگونه کافری است که هنوز اسیر در چنگال جبر توانای توست .
                  تو خودت هم نمی دانی که من از تو به خودت نزدیکترم .
                  آری اعترافم این است : من تو را می ستایم و تو مرا انگار از یاد
                  برده ای .
                  زیبای من
                  آفریننده ی من ، جبار متعال من ، خدای من ؛ دوست من
                  عشق من تو بودی و تو اما افسوس تنها مانده بودی .
                  چه می گویم ؟ صحبت من از بشریت است و تو حیف که انسان نیستی .
                  تنها ظلمی هستی بزرگ و شیرین ؛ ظلمی جاودان .

                  من چگونه انسانی ام ؟ تو هم نمی دانی
                  یک عمر برای بودنت لبریز شدم و تو برای یک لحظه از تو بی تو شدن
                  را به من رحمت نمودی .
                  نه احساس شیرینی نیست از تو بودن و در کنارت نبودن .
                  سخت است برایم اما یک بار دیگر مرا دریاب .
                  از این وحشت نجاتم ده ، مرا دریاب جبارم ...
                  دعایم دیگر برایت تکرار مکررات است . باید به دنبال ذکر دیگری
                  باشم تا شاید به درگاهت خوش آید .
                  آری به تو طعنه می زنم ، تویی که بودنت را از وجود من داری و من
                  بودنم را از حضورت در وجودم احساس می کنم .
                  چگونه بگویمت آخر ...
                  چگونه بگویم
                  .
                  .
                  .
                  دوستت داشتم و نفهمیدی . نگرانیم را مگر ندیدی که برای تو بود ای
                  زیبای ندیده ی من .
                  چگونه بگویمت ... چگونه بگویم شرح لحظه لحظه غرورت را ؟
                  خداوندا لبریزم از وجودت ، مرا بشکن .
                  پنداری کودکی شده ام که وقتی می خواهد و نمی دهندش ناسزایش را
                  نثار عزیزترین هایش می کند .
                  اما نه ....
                  نه نمی دانم . باور کن نمی دانم که هنوز هم دوستت دارم یا نه .
                  خ و تای من آری این اسم برایت آشناست امشب تو را به بزرگترین
                  اسمت فریاد کشیدم شاید بیایی ؛ در کنارم بنشینی و با من از من
                  بگویی .
                  آخر معنای من بی تو و تو بدون من چیست ؟؟؟؟؟

« فقط حرف دل است بدون اجرای اصول شعر در آن »

                  به من سری نمی زنی ، که کوچه ام بن بست است ؟
                  تو یاد من نمی کنی ؟ که قلب من در دست است ؟
                  کجا می روی خدا ، مگر مرا ندیده ای ؟
                  کدام راه می روم ، که پای من پا بست است ؟
                  بیا کنار من بمان ، مگر چه می شود تو را ؟
                  اگر تو یاد من کنی برده ی تو سر مست است
                  ببین که روح تو به من قافیه هم نمی دهد
                  بیا به من سری بزن ، که کوچه ام بن بست است

چشم ناز

heart-to-heart — Sun, 19 Feb 2006 03:38:18 GMT

گفته بودي كه چرا محو تماشاي مني

وانچنان مات كه يكدم مژه بر هم نزني

مژه برهم نزنم تا كه ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني

نفرین نامه

heart-to-heart — Thu, 16 Feb 2006 17:53:45 GMT

مشتی خاک از گورستان متروک ذهنم

آنجا که خاطراتت را کشتم برداشتم و بر آسمان شهرت پاشیدم باشد که تا ابد

به نفرین من آسمانت خاکستری شود ...

سکوت گورهای خفته در ذهنم را با بوسه ای تقدیم لبان شهرت می کنم

تا همیشه

غرق در سکوتی سرد و دهشت انگیز

با لبان مهر و موم شده ی شهرت به دست من

در خفقان تاریخیت بمیری ...

طومار نفرینیم را که از میان دویست جنگ خونین بینمان به سلامت بیرون آوردم

بردار و بر قلبت حک کن

که این نفرین هر کجا که باشی آسمانت را خاکستری و زمینت را گورستان می کند

چنانکه برای رسیدن لحظه ی مرگت دست دعا بلند کنی ...

دیگر نه به نام خدا

نه به نام مسیح ...

به اسم مقدس و اعظم خودم لحظه های جان کندنت را به تو تقدیم می کنم

نه کتاب مقدسی بر سینه ات می گذارم

و نه حتی قر آنی را

کتاب عشقم را با تو به خاک می سپارم

باشد که شفاعتت کند به دوزخ ...

تلقینت نمی کنم که نام خدا را به زیان بیاوری

باید به آتش نام من بمیری

پس بگو